Tim interviewt Kiera Cass

Het is weer tijd voor een interview van lezersredacteur Tim. Deze week heeft hij een onderonsje met niemand minder dan Kiera Cass.

De One verschijnt eindelijk in Nederland! We hebben niet heel lang hoeven wachten, maar toch leek het oneindig te duren. Na het lezen van de eerste twee boeken was ik ontzettend blij dat ik de kans kreeg de schrijfster, Kiera Cass, te interviewen. De eerste indruk van de auteur was gelijk goed. Ze oogt ontzettend lief en wil er echt zijn voor haar fans. Ze is energiek en vrolijk. Dat doet ze ook voor haar fans. Ze kan niet altijd bij haar fans zijn, maar als ze er is dan wil ze je alles geven wat ze in zich heeft. Ze zou het verschrikkelijk vinden als fans haar saai, of vervelend zouden noemen. Dit interview is dat in ieder geval niet, lees maar mee!

Is dit je eerste keer in Nederland?
‘Ja, dit is de eerste keer, maar ik heb niet heel veel toeristen-dingen kunnen doen. Ik ben wel naar het Anne Frank-huis geweest. Dat was heel interessant omdat ik geschiedenis gestudeerd heb. Gisterenmorgen heb ik ook eventjes rond kunnen lopen, maar vandaag is helemaal volgepland. Morgen ga ik weer. Ik zou wel heel graag weer terugkomen. Vooral met mijn man, vaak gaat hij mee met internationale bezoeken. Ik ben veel beter als hij met mij mee is. Hij is een veel betere reiziger dan ik. Hij gaat goed om met een jetlag, het eten, de taal en de cultuur. Ik niet.’

Toen je aan het eerste deel van De Selectie begon, verwachtte je toen dat de serie zo’n succes zou worden?
‘Nee, echt niet. Hier zijn de boeken slechts een paar maanden uit, in Amerika al veel langer. Dus dat er hier zoveel mensen komen, terwijl het boek pas net uit is, is heel erg verrassend. Hoe zijn ze erachter gekomen dat de serie bestaat? Elke keer als er iets goeds gebeurt, ben ik weer ontzettend blij. We hebben nooit verwacht dat het zo groot zou worden. Niet dat we dachten dat het slecht zou gaan, maar dit… In Amerika hebben we bepaalde seizoenen waarin boeken uitkomen. Mijn boek werd een seizoen uitgesteld, zodat het niet zou hoeven concurreren met een ander boek, waarvan ze verwachtte dat het huge zou worden. Dus ik denk dat niemand dit succes echt verwachtte.’

Het boek is een beetje een kruising tussen een chicklit en een dystopie, was dat bewust?
‘Nee, niet echt. Ik wilde graag een sprookje schrijven. Toen ik geen echte plek kon bedenken waar het zich af kon spelen, bedacht ik gewoon mijn eigen wereld. Ik krijg soms klachten dat het boek niet als een dystopie leest, maar zo is het ook niet bedoeld. Ik noem het vaak een dystopie-light of Disney-dystopie.’

In sprookjes krijgt het meisje bijna altijd de prins, was dat ook hoe jij het van begin af aan voor je zag?
‘Voor dit verhaal heb ik een ander boek, de Siren, in eigen beheer uitgegeven. De hoofdpersoon van dat boek was erg open en vertelde mij alles direct. Ik ging er vanuit dat alle personages zo zouden zijn, maar toen ik met America bezig was, realiseerde ik mij dat ik dingen voor America bedacht die niet bij haar paste. Pas tegen het einde van het boek besefte ik wie America was en moest ik het hele boek herschrijven en daardoor kwam er ook een ander einde.’

Voor de boeken heb je best veel namen moeten verzinnen. Hoe ben je daarop gekomen?
‘Veel mensen denken dat ik bij America een hele symbolische keuze gemaakt heb. Dat is niet het geval. Ik vind de naam America gewoon heel mooi. Eigenlijk wilde ik een van mijn eigen kinderen America noemen, maar dat mocht niet van mijn man. Dat geldt voor veel van de namen in het boek. Dus toen gaf ik de namen aan mijn fictieve baby’s, daar kan hij ze niet van me afpakken! Celeste is een ander geval. Ik associeer namen soms met bepaalde type mensen. Toen Celeste in het boek voorkwam, dacht ik direct: dat is een Celeste.’

Hoe ziet het kasteel er in jouw gedachte uit?
‘Dat is moeilijk te zeggen. Het is erg klassiek. Het lijkt een beetje op het witte huis, maar iets koninklijker, met stallen, maar geen zwembad of golfbaan.’

Hoe heb je het verhaal voor De Selectie bedacht?
‘Ik was aan het denken over de verhalen van Assepoester en Esther uit de bijbel. Assepoester vroeg niet om een prins, ze vroeg om een jurk en een feestje. Is ze wel gelukkig met de prins? Esther is een verhaal waarbij een koning een wedstrijd houdt om zijn vrouw te kiezen. Esther doet mee, maar als ze verliest, kan ze nooit meer naar huis. Ze geeft dus heel veel op om mee te doen. Wat als ze al verliefd was op the boy next door? Door daar over na te denken, kwam ik op het verhaal van America.’

Hoe ziet een gemiddelde dag in jouw leven eruit?
‘Dat wisselt aan de doelstelling van de dag. Soms moet ik schrijven, soms moet ik me bezighouden met de site en social media. ’s Ochtends gaan mijn kinderen naar de opvang en mijn man naar zijn werk, dan ga ik schrijven. Dus ik werk ook gewoon. Als mijn man en kinderen thuiskomen, wil ik ook stoppen met werken. Dat lukt niet altijd. Er zijn ook dagen dat ik niet schrijf. Dat is niet erg, zolang ik mijn deadlines maar haal. En die haal ik tot nu toe altijd.’

Delen

Over de auteur

Lees meer over Tim in zijn paspoort.

Bekijk alle artikelen van Tim

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *