Tim interviewt Salla Simukka

Lezersredacteur Tim interviewt deze maand elke week een andere schrijver. Deze week is de beurt aan Salla Simukka, bekend van het tweeluik Spoorloos en Een andere wereld en de Snow White-trilogie.

Salla Simukka gaat helemaal op in haar boeken. Met een Sneeuwwitje-look staat ze klaar om vragen te beantwoorden. Salla is erg charismatisch en vertelt erg makkelijk over haar Snow White-trilogie.

In de serie gaat het, voor Salla, meer om Lumikki (haar naam betekent Sneeuwwitje in het Fins red.) dan om de cases die in de boeken aan bod komen. Lumikki groeit op in de boeken en komt achter haar verleden en van wie ze echt houdt. In sprookjes moeten helden vaak drie proeven doorstaan. Lumikki doet dat in de boeken ook en uiteindelijk ontdekt ze wie ze is en zorgt dat voor een happy end. Er is aan het einde zeker sprake van ‘ware liefde’ zoals dat belangrijk is in sprookjes. Het liefdesverhaal is een beetje ongewoon, misschien niet haar liefde voor altijd, maar het is op dit moment echte liefde.

Toen Salla begon met schrijven, wist ze meteen dat er drie boeken zouden komen. Ook de titels stonden direct vast. Voor ze startte met schrijven, wist ze al hoe het zou aflopen. Ze geeft in de eerste boeken hints over het einde. Maar tijdens het schrijfproces nam het verhaal ook wendingen die ze niet verwacht had. Soms pasten die gebeurtenissen zo goed, dat ze ze opnam in het verhaal. Zo ook het liefdesverhaal in het tweede boek. Ze wist dat het er zou zijn, maar het is een veel groter gedeelte geworden dan ze verwacht had.

De drie boeken zijn qua plot erg verschillend. Salla heeft geen favoriet boek, juist omdat ze zo verschillend zijn, maar aan het schrijven van haar eerste boek beleefde ze zoveel plezier dat ze zich afvroeg of het wel legaal was! Het derde boek was juist heel intens om te schrijven, de lezer en Salla, als schrijver, leren Lumikki enorm goed kennen. Sommige dingen in de boeken zijn niet volledig afgerond. Volgens Salla bestaat de mogelijkheid dat we er meer over gaan lezen, maar aan de andere kant wilde ze de lezers de mogelijkheid geven hun eigen einde te creëren. Daarnaast worden misdaden in het echte leven ook vaak niet volledig opgelost. En een open einde past bij het karakter van Lumikki. Lumikki is aan het einde van het boek ook niet compleet. Zo is het leven niet.

Als Salla en Lumikki op dezelfde school hadden gezeten, waren ze volgens Salla waarschijnlijk geen vrienden geweest. Salla had altijd veel vriendinnen om zich heen. Dat zou Lumikki afschrikken. Toch stop je altijd iets van jezelf in een personage. Dat is juist het mooie aan schrijven, je kunt je duisterste verlangens en diepste angsten in een personage stoppen. Niemand weet waar het echt is en waar fictie!

Voor Salla gaat het schrijven soms vanzelf, alsof ze een film kijkt en heel snel mee moet schrijven. Op andere momenten, moeilijke momenten, heeft de schrijfster geen idee hoe ze verder moet. Dan gaat ze eventjes wandelen en goed nadenken. Dat gebeurde met het einde van het eerste boek. Lumikki komt op een vreemde plek vast te zitten. Salla wist al dat ze daar vast zou zitten, maar nog niet goed waarom. Ze heeft er lang over gedaan om dat deel geloofwaardig te schrijven. In het tweede boek wordt ze over de Karelsbrug in Praag achtervolgt, het schrijven van dat stuk ging echt vanzelf. Beide de manieren van schrijven vindt Salla erg leuk en dat is aan haar verhalen of te lezen!

Tot slot nog een grappig weetje: Als Salla een dier mocht kiezen, dan zou ze een uil zijn. Niet omdat uilen wijs zijn. Of mooi. Omdat ze grappig zijn. En dat is Salla ook zeker. Een superleuke auteur, zowel op papier als in het echt.

Delen

Over de auteur

Lees meer over Tim in zijn paspoort.

Bekijk alle artikelen van Tim

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *