Recensie: De regels van het verdwijnen

Sterren2

Meg Jones zit al bijna een jaar in het getuigenbeschermingsprogramma. In dat jaar heeft ze maar liefst zes verschillende identiteiten versleten: iedere keer als het gezin zijn draai een beetje heeft gevonden, verschijnen de mannen in pak weer om hen ergens anders heen te brengen. Meg’s vader wil haar niet vertellen wat hij heeft gedaan of gezien waardoor ze nu beschermd moeten worden. Deze keer is Meg vastbesloten om uit te vinden wat er aan de hand is, want ze wil niet weg uit het kleine stadje in Louisiana – zeker niet nu ze verliefd is geworden.

Hoewel er behoorlijk wat clichés aanwezig waren in het verhaal (zoals de typische liefdesrelatie), heeft de schrijfster wel geprobeerd om aan sommige dingen een originele draai te geven. Zo was Meg in haar geboortestad een typische oppervlakkige cheerleader, terwijl hoofdpersonen meestal juist de underdog zijn. En Meg’s zusje Puk is ook een karakter dat je direct in je hart sluit.

Aan de andere kant vond ik het boek soms repetitief en behoorlijk afgeraffeld overkomen. Er waren een aantal belangrijke gebeurtenissen die zo kort en onduidelijk werden beschreven dat je als lezer de draad kwijtraakte en uit het verhaal gerukt werd. Voornamelijk het einde, waar het halve boek lang naartoe wordt gewerkt, was ronduit slecht. Het lijkt wel alsof de schrijfster zelf geen idee had hoe het af moest lopen, en daarom maar een deus ex machina (red: klassieke literaire term die je vrij kunt vertalen als uit de lucht gevallen einde) opvoert om er vanaf te zijn.
De regels van het verdwijnen, Ashley Elston. Veltman Uitgevers, € 18,99 (13+)

Delen

Over de auteur

Lees meer over Simone in haar paspoort.

Bekijk alle artikelen van Simone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *